رژیم فستینگ چیست و چطور انجام می‌شود؟

رژیم فستینگ چیست

اگر می‌خواهید بدانید رژیم فستینگ چیست، باید بدانید که فستینگ بیشتر از آنکه یک رژیم غذایی با فهرست غذاهای مشخص باشد، یک الگوی زمانی برای غذا خوردن است. در این روش، فرد بین ساعت‌های غذا خوردن و ساعت‌های روزه‌داری جابه‌جا می‌شود. برای نمونه، در روش ۱۶/۸، فرد ۱۶ ساعت چیزی نمی‌خورد و غذای روزانه خود را در یک بازه ۸ ساعته مصرف می‌کند.

محبوبیت فستینگ تا حد زیادی به سادگی آن مربوط می‌شود. چون به‌جای حذف کامل گروه‌های غذایی، بیشتر روی زمان خوردن تمرکز دارد. البته فستینگ فقط برای لاغری نیست و نتیجه آن به مقدار و کیفیت غذا، میزان فعالیت بدنی، خواب و شرایط بدنی فرد هم بستگی دارد. برای بعضی افراد می‌تواند راهی ساده برای کمتر کردن دریافت انرژی باشد، اما برای همه بهترین روش کاهش وزن نیست.

رژیم فستینگ

رژیم فستینگ چیست؟

رژیم فستینگ یا Intermittent Fasting به الگویی از غذا خوردن گفته می‌شود که در آن ساعت‌های غذا خوردن و ساعت‌های نخوردن از هم جدا می‌شوند. در زمان فست، فرد برای چند ساعت غذا نمی‌خورد و سپس در یک بازه مشخص وعده‌های خود را مصرف می‌کند. برای نمونه، در روش ۱۶/۸، ۱۶ ساعت در حالت فست و ۸ ساعت در بازه غذا خوردن هستید. نکته مهم این است که فستینگ بیشتر روی زمان غذا خوردن تمرکز دارد، نه اینکه یک فهرست ثابت از غذاهای مجاز و غیرمجاز داشته باشد.

در زمان فست، بدن پس از مصرف و جذب غذای قبلی به‌تدریج از ذخایر انرژی خود استفاده می‌کند و سطح انسولین نیز پایین‌تر می‌آید. با این حال، فستینگ با روزه‌داری مذهبی یکسان نیست؛ چون هدف و شیوه انجام آن می‌تواند متفاوت باشد و در بعضی روش‌های فستینگ، آب و نوشیدنی‌های بدون کالری در زمان فست مجاز هستند. همچنین فستینگ به‌خودی‌خود به معنی چربی‌سوزی یا کاهش وزن قطعی نیست. اگر فرد در ساعت‌های غذا خوردن بیش از نیاز بدن انرژی دریافت کند، ممکن است وزن کم نکند.

اثر رژیم فستینگ بر بدن

رژیم فستینگ چطور روی بدن اثر می‌کند؟

فستینگ با محدود کردن ساعت‌های غذا خوردن، فاصله میان وعده‌ها را بیشتر می‌کند و به بدن فرصت می‌دهد پس از مصرف غذای قبلی، از انرژی ذخیره‌شده استفاده کند. در چند ساعت نخست پس از غذا، بدن بیشتر از انرژی موجود در همان وعده استفاده می‌کند. با طولانی‌تر شدن فاصله غذا خوردن، ذخایر گلیکوژن کبد کم‌کم کاهش پیدا می‌کند و بدن سهم بیشتری از انرژی مورد نیاز خود را از چربی‌های ذخیره‌شده تامین می‌کند. در همین زمان، سطح انسولین هم معمولا پایین‌تر می‌آید. البته میزان این تغییرات به مدت فست، غذای مصرفی، فعالیت بدنی و شرایط بدنی هر فرد بستگی دارد.

نکته مهم برای کسی که می‌خواهد فستینگ را برای لاغری انجام دهد این است که کم شدن ساعت غذا خوردن لزوما به معنی کاهش وزن نیست. فستینگ زمانی می‌تواند به کاهش وزن کمک کند که در مجموع، دریافت انرژی کمتر از نیاز بدن شود. برای بعضی افراد، محدود شدن زمان غذا خوردن باعث می‌شود وعده‌های اضافی و ریزه‌خواری کمتر شود. اما اگر در بازه مجاز غذا خوردن، مقدار زیادی غذای پرکالری مصرف شود، ممکن است این مزیت از بین برود. پس اثر اصلی فستینگ به ترکیب زمان‌بندی غذا با مقدار و کیفیت خوراکی‌ها برمی‌گردد.

انواع رژیم فستینگ

انواع رژیم فستینگ و انتخاب روش مناسب

همه روش‌های فستینگ یکسان نیستند و تفاوت اصلی آن‌ها در طول زمان روزه‌داری و تعداد روزهایی است که دریافت غذا محدود می‌شود. برای کسی که تازه می‌خواهد رژیم فستینگ را شروع کند، روش‌های کوتاه‌تر معمولا ساده‌تر هستند و فشار کمتری به برنامه روزانه وارد می‌کنند. انتخاب روش مناسب باید با ساعت خواب، کار، ورزش و عادت غذایی فرد هماهنگ باشد؛ طولانی‌تر بودن زمان فست لزوما به معنی نتیجه بهتر نیست.

فستینگ ۱۶/۸

در روش ۱۶/۸، فرد ۱۶ ساعت غذا نمی‌خورد و وعده‌های روزانه خود را در یک بازه ۸ ساعته قرار می‌دهد. برای نمونه، می‌توان بازه غذا خوردن را از ساعت ۱۰ صبح تا ۶ عصر در نظر گرفت و پس از آن تا ساعت ۱۰ صبح روز بعد غذا نخورد. در زمان فست، آب، چای ساده و قهوه بدون شکر و افزودنی پرکالری مصرف می‌شوند. در بازه غذا خوردن نیز بهتر است به‌جای جبران گرسنگی با غذای زیاد، وعده‌های متعادل شامل پروتئین، سبزیجات، غلات کامل و چربی‌های مفید مصرف شود.

فستینگ ۱۴/۱۰

روش ۱۴/۱۰ برای افرادی که تازه با فستینگ آشنا شده‌اند، گزینه ساده‌تری است. در این روش ۱۴ ساعت فست و ۱۰ ساعت برای غذا خوردن در نظر گرفته می‌شود. برای مثال، فرد می‌تواند از ساعت ۹ صبح تا ۷ عصر غذا بخورد و پس از آن فست را شروع کند. تفاوت اصلی آن با روش ۱۶/۸، کوتاه‌تر بودن زمان فست است و همین موضوع می‌تواند سازگاری با آن را برای بعضی افراد آسان‌تر کند.

روش ۵:۲

در روش ۵:۲، فرد پنج روز هفته الگوی غذایی معمول خود را دارد و در دو روز غیرپشت‌سرهم، دریافت انرژی را به‌شدت کاهش می‌دهد. این روش با فست روزانه مثل ۱۶/۸ فرق دارد، چون محدودیت اصلی در دو روز مشخص هفته رخ می‌دهد. این شیوه برای همه ساده نیست و در روزهای کم‌خوری ممکن است گرسنگی یا ضعف ایجاد شود؛ بنابراین نباید بدون توجه به نیازهای بدنی و وضعیت سلامت انتخاب شود.

فستینگ یک روز در میان

در فست یک روز در میان، روزهای غذا خوردن معمولی با روزهای محدودیت شدید غذایی جابه‌جا می‌شوند. این روش نسبت به ۱۴/۱۰ و ۱۶/۸ محدودکننده‌تر است و می‌تواند پایبندی به برنامه را سخت‌تر کند. به همین دلیل، برای شروع فستینگ انتخاب مناسبی برای بیشتر افراد نیست و بهتر است تنها با شناخت کافی از نیاز غذایی و واکنش بدن انجام شود.

فستینگ ۲۴ ساعته

در فست ۲۴ ساعته، فرد یک دوره کامل ۲۴ ساعته غذا نمی‌خورد و سپس به الگوی عادی غذا خوردن برمی‌گردد. برای نمونه، ممکن است از شام یک روز تا شام روز بعد غذا مصرف نشود. این روش به دلیل طولانی بودن زمان فست می‌تواند گرسنگی، سردرد، ضعف یا افت انرژی ایجاد کند و برای همه مناسب نیست. طولانی‌تر کردن فست به‌تنهایی نشانه بهتر بودن روش نیست و برای کاهش وزن، کیفیت غذا و دریافت انرژی در طول هفته همچنان اهمیت زیادی دارد.

در زمان فستینگ چه چیزهایی می‌توان خورد و نوشید؟

خوراکی مجاز رژیم فستینگ

یکی از پرسش‌های مهم برای شروع رژیم فستینگ این است که در ساعت‌هایی که غذا نمی‌خوریم، چه نوشیدنی‌هایی مجاز هستند. در بیشتر روش‌های فستینگ، هدف این است که در زمان روزه‌داری انرژی قابل توجهی دریافت نشود؛ بنابراین نوشیدنی‌های ساده و بدون شکر انتخاب بهتری هستند. آب بهترین گزینه است و می‌توان در طول روز از آن استفاده کرد. چای ساده و قهوه سیاه بدون شکر، شیر و خامه هم معمولا در برنامه‌های فستینگ جای می‌گیرند، چون انرژی بسیار کمی دارند. نوشیدنی‌های شیرین، آبمیوه و نوشابه معمولی به دلیل داشتن قند و انرژی، فست را از حالت بدون کالری خارج می‌کنند.

برای اینکه فستینگ باعث کم‌آبی بدن نشود، نوشیدن آب کافی اهمیت زیادی دارد. اگر به چای یا قهوه عادت دارید، بهتر است شکر، عسل، شیر و سیروپ را در زمان فست کنار بگذارید؛ چون حتی مقدار کم این مواد می‌تواند دریافت انرژی را بالا ببرد. در نتیجه، گزینه‌های مناسب‌تر در زمان فست عبارت‌اند از:

  • آب ساده یا آب گازدار بدون شکر
  • چای سیاه یا سبز بدون شکر
  • قهوه سیاه بدون شکر و افزودنی پرکالری
  • نوشیدنی‌های بدون کالری، در صورت نداشتن شکر و انرژی قابل توجه

نکته مهم این است که فستینگ به معنی محروم کردن بدن از آب نیست. آب خوردن در زمان فست نه‌تنها مانعی ندارد، بلکه برای حفظ آب بدن ضروری است.

در بازه غذا خوردن فستینگ چه بخوریم؟

بعد از پایان زمان فست، کیفیت غذایی که می‌خورید اهمیت زیادی دارد. فستینگ قرار نیست با خوردن غذاهای کم‌ارزش در بازه مجاز جبران شود؛ اگر وعده‌های غذایی بیشتر از نیاز بدن یا سرشار از قند و چربی باشند، کاهش وزن سخت‌تر می‌شود. بهتر است هر وعده ترکیبی از پروتئین، سبزیجات، کربوهیدرات‌های پرفیبر و چربی‌های مفید داشته باشد تا هم مواد مغذی کافی دریافت کنید و هم مدت بیشتری احساس سیری داشته باشید.

برای داشتن یک برنامه متعادل، این گروه‌های غذایی می‌توانند در وعده‌های فستینگ قرار بگیرند:

  • پروتئین: تخم‌مرغ، مرغ، ماهی، گوشت کم‌چرب، ماست و حبوبات
  • سبزیجات: سبزیجات تازه، پخته یا بخارپز برای تامین فیبر و ریزمغذی‌ها
  • میوه‌ها: سیب، پرتقال، توت‌ها، موز و دیگر میوه‌های تازه
  • غلات کامل: جو دوسر، نان سبوس‌دار، برنج قهوه‌ای و غلات کامل
  • حبوبات: عدس، نخود، لوبیا و سایر حبوبات
  • مغزها و دانه‌ها: بادام، گردو، تخم کتان و دانه چیا
  • لبنیات: شیر، ماست و پنیر، متناسب با نیاز غذایی
  • چربی‌های مفید: روغن زیتون، آووکادو، مغزها و دانه‌ها

اگر بعد از ساعت‌های طولانی فست احساس گرسنگی زیادی دارید، بهتر است وعده نخست را با حجم بسیار زیاد غذا شروع نکنید. یک وعده متعادل و آرام‌خوردن می‌تواند کمک کند دوباره دچار پرخوری نشوید. همچنین فستینگ مجوز حذف سبزیجات، پروتئین یا دیگر گروه‌های غذایی نیست. بدن همچنان به مواد مغذی گوناگون نیاز دارد.

فواید و عوارض رژیم فستینگ

فواید و عوارض رژیم فستینگ چیست؟

فستینگ برای بعضی افراد می‌تواند به مدیریت وزن و بهتر شدن برخی شاخص‌های سلامت کمک کند، اما نتیجه آن برای همه یکسان نیست. اثر فستینگ تا حد زیادی به کیفیت غذا، مقدار انرژی دریافتی، میزان فعالیت بدنی و مدت ادامه دادن این الگو بستگی دارد. از طرف دیگر، شروع ناگهانی یا انتخاب فست‌های طولانی ممکن است باعث گرسنگی، سردرد یا افت انرژی شود. جدول زیر یک نگاه سریع به مهم‌ترین فواید و عوارض احتمالی می‌دهد:

فواید احتمالی فستینگعوارض و چالش‌های احتمالی
کمک به کاهش وزن در صورت ایجاد کسری انرژیگرسنگی و تمایل بیشتر به غذا
کمک به کنترل دریافت انرژیسردرد، به‌ویژه در شروع
کمک به بهبود برخی شاخص‌های قند خون در بعضی افرادضعف و خستگی
کمک به بهبود حساسیت به انسولین در برخی افرادسرگیجه یا افت انرژی
کمک به بهبود برخی شاخص‌های سلامت متابولیکتحریک‌پذیری و تغییر خلق
ممکن است برای سلامت قلب برخی افراد مفید باشدیبوست در صورت کمبود فیبر و آب
ساده‌تر شدن برنامه غذایی برای بعضی افرادپرخوری در بازه غذا خوردن
کاهش ریزه‌خواری در برخی افراداحتمال دریافت ناکافی برخی مواد مغذی

در مجموع، فواید فستینگ بیشتر زمانی دیده می‌شود که این روش باعث شود فرد الگوی غذایی منظم‌تر و دریافت انرژی مناسب‌تری داشته باشد. فستینگ به‌تنهایی یک روش جادویی برای چربی‌سوزی نیست و شواهد نشان می‌دهد مزیت آن برای کاهش وزن لزوما از رژیم‌های معمول کم‌کالری بیشتر نیست. از طرف دیگر، عوارض فستینگ معمولا در شروع یا هنگام انتخاب روش‌های سخت‌تر بیشتر دیده می‌شوند. اگر گرسنگی، ضعف یا سرگیجه شدید و مداوم ایجاد شود، ادامه دادن فست بدون بررسی علت آن کار درستی نیست.

آیا فستینگ واقعا باعث چربی‌سوزی می‌شود؟

فستینگ می‌تواند بدن را در ساعاتی از روز به سمت استفاده بیشتر از چربی‌های ذخیره‌شده ببرد، اما این موضوع با کاهش چربی بدن در طولانی‌مدت یکی نیست. در زمان فست، چون غذا وارد بدن نمی‌شود، سطح انسولین پایین‌تر می‌آید و بدن برای تامین انرژی بیشتر به ذخایر خود تکیه می‌کند. با این حال، برای کم شدن چربی بدن در هفته‌ها و ماه‌های بعد، مهم‌ترین عامل این است که دریافت انرژی شما در مجموع کمتر از انرژی مصرفی باشد. به همین دلیل ممکن است فرد در زمان فست چربی بسوزاند، اما اگر در ساعت‌های غذا خوردن مقدار زیادی انرژی دریافت کند، وزن یا چربی بدنش کاهش پیدا نکند.

از طرف دیگر، کاهش عدد ترازو همیشه به معنی کاهش چربی نیست. در روزها و هفته‌های نخست تغییر در آب بدن و ذخایر گلیکوژن هم می‌تواند وزن را پایین بیاورد. برای نتیجه بهتر، فستینگ باید در کنار غذای باکیفیت و فعالیت بدنی قرار بگیرد. دریافت پروتئین کافی نیز برای حفظ توده عضلانی اهمیت دارد، به‌ویژه اگر هدف شما کاهش چربی و حفظ عضله باشد. بنابراین، فستینگ برای لاغری می‌تواند ابزار مفیدی باشد، اما نتیجه آن بیشتر به مجموع الگوی غذایی و میزان پایبندی شما بستگی دارد تا طولانی‌تر کردن ساعت‌های فست.

چه کسانی نباید فستینگ بگیرند؟

فستینگ برای همه افراد انتخاب مناسبی نیست و بعضی گروه‌ها بهتر است بدون نظر پزشک یا متخصص تغذیه سراغ آن نروند. کودکان و نوجوانان، زنان باردار و شیرده، افرادی که سابقه اختلالات خوردن دارند و کسانی که به بیماری‌های زمینه‌ای خاص مبتلا هستند، ممکن است با محدود کردن زمان غذا خوردن دچار مشکل شوند. افرادی که داروهای خاص، به‌ویژه داروهایی که روی قند خون اثر می‌گذارند، مصرف می‌کنند نیز باید پیش از شروع فستینگ نظر پزشک خود را بپرسند. در چنین شرایطی، هدف نباید فقط لاغری باشد و تامین انرژی و مواد مغذی مورد نیاز بدن اهمیت بیشتری دارد.

بهترین زمان برای شروع فستینگ چه موقع است؟

بهترین زمان برای شروع فستینگ، زمانی است که بتوانید آن را بدون فشار زیاد با ساعت خواب، کار، ورزش و وعده‌های روزانه خود هماهنگ کنید. اگر تا امروز فاصله زیادی بین وعده‌ها نداشته‌اید، شروع مستقیم با فست‌های طولانی انتخاب خوبی نیست. می‌توانید ابتدا از فستینگ ۱۲/۱۲ شروع کنید؛ یعنی ۱۲ ساعت برای غذا خوردن و ۱۲ ساعت بدون غذا داشته باشید. برای نمونه، اگر شام را ساعت ۸ شب تمام کنید، صبح روز بعد ساعت ۸ صبح صبحانه بخورید. اگر بدن شما با این الگو راحت بود، می‌توانید به‌تدریج زمان فست را بیشتر کنید و مثلا به روش ۱۴/۱۰ برسید. مهم‌تر از تعداد ساعت‌ها، این است که برنامه قابل ادامه باشد و باعث ضعف شدید، پرخوری یا اختلال در فعالیت روزانه نشود.

فستینگ برای لاغری چقدر موثر است؟

فستینگ برای لاغری می‌تواند برای بعضی افراد روش موثری باشد، اما میزان کاهش وزن به خود فستینگ محدود نمی‌شود. اگر محدود شدن ساعت غذا خوردن باعث شود در طول روز انرژی کمتری دریافت کنید، وزن به‌تدریج پایین می‌آید. با این حال، فستینگ لزوما از رژیم‌های معمول کم‌کالری بهتر نیست و نتیجه بیشتر به مقدار غذا، کیفیت خوراک، فعالیت بدنی و توانایی ادامه دادن برنامه بستگی دارد. فردی که در بازه غذا خوردن پرخوری می‌کند، ممکن است با وجود ساعت‌های طولانی فست کاهش وزن چشمگیری نداشته باشد.

فستینگ و ورزش؛ آیا می‌توان در حالت ناشتا تمرین کرد؟

ورزش کردن در زمان فست برای بعضی افراد امکان‌پذیر است، اما نوع تمرین و واکنش بدن اهمیت زیادی دارد. فعالیت سبک مانند پیاده‌روی یا تمرین هوازی آرام معمولا برای افراد سالم قابل انجام است، ولی تمرین‌های سنگین قدرتی یا هوازی ممکن است در حالت ناشتا باعث کاهش انرژی و افت عملکرد شوند. اگر هدف شما عضله‌سازی یا حفظ توده عضلانی است، دریافت پروتئین کافی در بازه غذا خوردن اهمیت ویژه‌ای دارد. همچنین نوشیدن آب کافی در طول روز را نباید فراموش کرد. برای تمرین‌های شدید، زمان‌بندی فست و ورزش بهتر است طوری تنظیم شود که بتوانید پیش یا پس از تمرین مواد غذایی مورد نیاز بدن را دریافت کنید. اگر هنگام ورزش ناشتا دچار سرگیجه، ضعف، لرزش یا تهوع شدید، ادامه تمرین مناسب نیست.

چگونه رژیم فستینگ را درست و بدون فشار شروع کنیم؟

شروع رژیم فستینگ بهتر است آرام و مرحله‌به‌مرحله باشد تا بدن و برنامه روزانه فرصت سازگار شدن داشته باشند. برای بیشتر افراد، شروع با ۱۲/۱۲ یا ۱۴/۱۰ ساده‌تر از رفتن مستقیم به فست ۱۶ یا ۲۴ ساعته است. در ساعت‌های غذا خوردن، به‌جای جبران گرسنگی با وعده‌های خیلی بزرگ، غذاهای سیرکننده و مغذی مثل تخم‌مرغ، مرغ، ماهی، حبوبات، سبزیجات، غلات کامل، ماست و مغزها را در برنامه بگذارید. آب کافی هم در طول روز اهمیت دارد. اگر بعد از پایان فست خیلی گرسنه می‌شوید، سرعت غذا خوردن را کم کنید و حجم وعده را به‌تدریج بالا ببرید.

برای شروع، یک روش ساده و قابل ادامه انتخاب کنید و ساعت‌های فست را با خواب و کار خود هماهنگ کنید. اگر بدن با برنامه کنار آمد، می‌توانید مدت فست را کمی بیشتر کنید؛ اما نیازی نیست برای گرفتن نتیجه بهتر، ساعت‌های روزه‌داری را مدام افزایش دهید. احساس ضعف شدید، سرگیجه، سردرد مداوم یا افت عملکرد روزانه نشانه‌ای است که باید جدی گرفته شود. هدف از فستینگ این است که یک الگوی غذایی قابل ادامه بسازید، نه اینکه هر روز با گرسنگی شدید کنار بیایید.

اشتباهات رایج در رژیم فستینگ

اشتباهات رایج در رژیم فستینگ

رژیم فستینگ زمانی نتیجه بهتری دارد که در کنار زمان‌بندی درست، کیفیت غذا و نیازهای بدن هم در نظر گرفته شود. بعضی اشتباه‌ها می‌توانند باعث گرسنگی، افت انرژی یا حتی پرخوری شوند و ادامه دادن برنامه را سخت کنند.

  • شروع ناگهانی: از همان ابتدا سراغ فست‌های طولانی نروید.
  • پرخوری بعد از فست: تمام گرسنگی را با یک وعده بزرگ جبران نکنید.
  • غذای بی‌کیفیت: در ساعت مجاز، خوراکی‌های خیلی شیرین و چرب را زیاد نخورید.
  • کمبود آب: در طول روز آب کافی بنوشید.
  • حذف مواد مغذی: پروتئین، سبزیجات، میوه و غلات کامل را از برنامه کنار نگذارید.
  • نادیده گرفتن نشانه‌های بدن: ضعف یا سرگیجه شدید را نادیده نگیرید.

جمع‌بندی؛ آیا رژیم فستینگ برای شما مناسب است؟

رژیم فستینگ یک الگوی زمان‌بندی غذا خوردن است که در آن ساعت‌های غذا خوردن و فست از هم جدا می‌شوند. روش‌هایی مانند ۱۲/۱۲، ۱۴/۱۰ و ۱۶/۸ برای بسیاری از افراد ساده‌تر هستند، اما فستینگ طولانی‌تر لزوما نتیجه بهتری ندارد. این روش می‌تواند برای بعضی افراد به کنترل مقدار غذا و کاهش وزن کمک کند، ولی کیفیت خوراک، دریافت مواد مغذی، فعالیت بدنی و توانایی ادامه دادن برنامه همچنان نقش اصلی را دارند. اگر قصد شروع فستینگ دارید، بهتر است با یک روش ساده آغاز کنید و واکنش بدن خود را در نظر بگیرید. فستینگ برای کودکان، بارداری، شیردهی و برخی شرایط پزشکی مناسب نیست و در چنین مواردی باید پیش از تغییر الگوی غذا خوردن با پزشک مشورت شود.

سوالات متداول درباره رژیم فستینگ

در ادامه به رایج‌ترین پرسش‌های کاربران درباره فستینگ، زمان‌بندی غذا خوردن و تاثیر آن بر کاهش وزن پاسخ داده‌ایم.

۱. فستینگ ۱۶/۸ چگونه است؟

در این روش ۱۶ ساعت فست می‌کنید و وعده‌های غذایی خود را در یک بازه ۸ ساعته مصرف می‌کنید.

۲. در زمان فستینگ چه چیزی می‌توان خورد؟

در زمان فست معمولا غذا مصرف نمی‌شود و آب، چای بدون شکر و قهوه سیاه بدون افزودنی پرکالری انتخاب‌های مناسب‌تری هستند.

۳. آیا قهوه فست را می‌شکند؟

قهوه سیاه بدون شکر و شیر معمولا فست بدون کالری را بر هم نمی‌زند.

۴. آیا فستینگ برای لاغری مناسب است؟

فستینگ می‌تواند به کاهش وزن کمک کند، به‌شرطی که در مجموع دریافت انرژی کمتر از نیاز بدن باشد.

۵. فستینگ چند ساعت باید باشد؟

برای شروع می‌توان از ۱۲ ساعت آغاز کرد و در صورت سازگاری بدن، به روش‌هایی مانند ۱۴/۱۰ یا ۱۶/۸ رسید.

۶. آیا فستینگ برای همه افراد مناسب است؟

خیر، کودکان، زنان باردار و شیرده و برخی افراد دارای بیماری یا مصرف‌کننده دارو باید پیش از شروع با پزشک مشورت کنند.

۷. هنگام فستینگ چه نوشیدنی‌هایی مجاز هستند؟

آب، چای ساده و قهوه سیاه بدون شکر و افزودنی‌های پرکالری از گزینه‌های رایج هستند.

۸. آیا می‌توان هنگام فستینگ ورزش کرد؟

بله، بعضی افراد می‌توانند در حالت ناشتا ورزش کنند، اما شدت تمرین باید با توان بدن هماهنگ باشد.

دیدگاه ها